Aşka İnat Zamanlar...
Seninle süslenmiş sokaklar ağlıyordu…
Bir mum gibi
eriyordum…
Kalbimi gömdüm toprağa…
Geriye bir hiç kalsa da benden, andım olsun yazgıma;
Atacağım seni, sileceğim gözlerimden...
Duvarlara gömdüm yalnızlığımı hüzün akşamlarında, yeminliyim
güneşe çıktığımda ağlatan aşkına, yeminliyim bir mahsun vedaya bile…
Bir avuç mutluluktu seni bana getiren sadece… Verme istemem,
üstü kalsın, alacağım yok senden…
Gönlümde akşamları karşılıyorum bugün… Ahlarımı yazıyorum
olmadığın her yere…
Alacağım senden değil, seni arıyorum bir başka tende…
Sevenler günahını bu dünyada yaşarmış ya, ölmek tek çare…
Sana değil hayaline akar gözyaşım…
Seni arıyorum izleri kaybolmuş yüreğimin sevda
çıkmazlarında…
Ne zaman ki görürüm seni benim olmadığın beyazlarda, ölürüm…
Senle süslenmiş hayallerim bir başka kadında…
Yenildim sen çıkmazında vefasız bir aşka…
Beni gittiğin günde bıraktın, yok saydım saatleri, değince gözlerin kurduğum hayallere, sancılar basar yüreğime. Sen dönmeyeceksin ya,
gittiğin günden bu güne susmaz yüreğim, yokluğun sevda ikindisinde…
Akşamı bekleyip, karanlığa, yalnızlığa gizliyorum gözyaşımı…
Şimdi sen yoksun ya; Gün doğmadan gideceğim… Görmesinler
senden kalan gözyaşımı, görmesinler
senin olmadığını, ben gün doğmadan sileceğim, sararmış gözyaşımla ıslak, senden
kalma gurura yenik bir azap sevdayı…
Derdimi kimseye söyleyemedim. Özlemin daha da büyüdü. Sen
dertten bir daha oldun içimde.
Biz bedel vermişken gurura sevdayı, ben günah yaşıyorum mevsimleri…
Gel yeniden saralım sevgimizi, her şeye herkese inat, bir
sevda gecesinde…
İnanma sevdiğim, nefesin ırak kalmasın diye dualar ettim
yine olmadığın geceye…
Ben seni ararken yazgımın her bir harfinde, araya virgüller
koymuş kader, ayrılık özlem getirsin
diye…
Gün olur belki kurduğumuz hayaller biter diye, düşlerde bir sen biriktirdim yüreğime.
Gözlerinin izin vermediğini, dudakların söylediğinde, sana
sormadan olmadığın yerlere koymuştum kendimi. Göstermeyecektim ya sana
ağladığımı, gözyaşımı sarıp yüreğime, uzaklara, hiç gitmediğim yerlere saklamak
istedim, ne çok yanılmışım. Küçücük yüreğine iki sevgi sığdırmışken ayrılık
daha zor. Sen okunmamış bir öykünün, en güzel satırlarıydın yazmadığım. Sonu
olmayan başlangıçlarda olsa sebebi tüm acıların…
Her akşam ettiğim dualarla okşayıp saçlarını, seni eklerim
çalınmış umut kırıntılarına, yıkık hatıralar arasında beni sevdiğin bir yer
ararken kendime,
Tanrım ya seni benden alırsa, sana ya bir şey olursa
korkuları büyüttüm içimde…
Öylesine büyüktün ki içimde, bulamadım. Nerede bitip nerede
başladığını…
Can gururu sevdaya yokuş koymadıkça, biliyorum; Tanrım fani
dünyada vermeyecek seni bana.. Verse de dünyada bu sevda toprakta…
Sen seni sevmediğime dair cümleler kurarken içinde, ben tüm ışıklarımı söndürdüm. Yalnızlığımı
görmemek için gittiğin akşamdan bugüne…
Gidişin izin vermez gece olunca gözlerime, içinde sen olan
yeni rüyalar alırım diye…
Sen yüklü acılarımdan azad olurum diye, yükledim tüm
umutlarımı günahsızın birine…
Her acılarımızda, yeşertmek için düşlerimizi, gözyaşlarımı
biriktirdim avuçlarımda…
Özlemek kolay, unutmak zorken seni, ihtiyacım var sesini
duymaya…
Aşkınla beni kendimden çaldığın gün, adını koydum ayrılığın.
Yoksul bir ölüm gibi…
Kanatmam açtığın yaraları, duymadan ayak seslerini…
Gelmediğin her gece ruhumu siper etmişken sevdana…
Sende sönerken gündüzlerim, akşamı edemem nasılsa…
Ellerini bıraktığım gün, ruhumu da sende bırakmıştım…
Bir daha hiç gitmemek için gelmediğinde, sevdamızı ölüme
terk ettim. Sensiz, öksüz tenimde…
Dokunacak kadar yakın ama bir o kadar da uzaktayken, gitme
diyemiyorum sana…
Sen sansam da çaresiz her kapı sesini, gelmediğin gün
anladım. Yaşamak bu değildi elbet, ölmek bu olsa gerek…
Tüm eşyalarını toplasan da yüreğinin, bir tek hatıraları
sığdıramazsın, bırakıp gitmek istediğinde… Söyleme desen de yüreğine, ne fayda?
İhanet etme gözlerine her seni sevmiyorum dediğinde, bilirim gizliden kanar dudakların…
Gittiğinde beni de götürdüğünü bilsem de hoşça kal diyemem…
Bir tek ölüm kalsa bile ayrılığa benzeyen, bir tek sen olsan
bile ölümü güzelleştiren, hakkın yok yalnız ölmeye… Ben küstürürken gözlerimi
olmadığın saatlere, bencil bir ölümü yakıştırıp kendine, yalnız ölmek niye?
Eskimiş ayrılıklar satıp, sensiz yarınlara taşıdım kendimi.
Ama kullanılmış ayrılıklar bile para etmedi sen gideli…
Sensiz aç bir sabahın hasret dolu tenhasında satamadım
elimde kalan ayrılıkları…
Hasretinle bedenimi sarmıştın ya, üşüsem de bu gece, dün
gibi yalnızlıklarımı giyeceğim, hasretini kaldırıp kışlıkların arasına…
Bil ki istesem de kalmaz, firar eder yüreğim, ikinci el
sevdalarda…
| 
